www.belgiumflags.be

Wie zijn wij?

Belgiumflags.be is het initiatief van twee jonge Belgen die beiden op 18 januari 1977 in Limburg geboren zijn en samen werden grootgebracht, half over de twee taalregio's, van kleuterklas tot hogeschool. Samen waren zij aanwezig op de grote optocht van 15 jaar terug et samen hebben zij steeds en van dichtbij alle akkoorden en meningsverschillen die België hebben maken opgevolgd, met de nodige afstand die hun "hybride" conditie hen biedt.

Héél jong al leerden ze de gemeenschapskwesties relativeren wanneer ze op school « franskiljon » werden genoemd en op schoutskamp weer als « flamoutchs » beschouwd werden. Axel Derriks, reisfotograaf en vol van Burkina Faso (http://faso.axelderriks.be), houdt ervan dat land als voorbeeld te noemen wanneer het gaat om een negentigtal verschillende stamgroepen te beheren in één enkel land en met behulp van wat zij « joking relations » * noemen.

Axel en Guillaume maken zich vandaag zorgen bij het zien van zoveel verspilde energie door zoveel verantwoordelijken terwijl deze zich beter zouden wijden aan de ware vragen die de samenleving zich heden zou moeten stellen. Gezondheid, werkgelegenheid, Europa, klimaat, ... zo hebben zij amper een maand geleden besloten om samen sterk hun krachten te verzamelen ten bate van een verenigd België.

De uitdrukkelijke wens om zich van om het even welke politieke partij of tendens te onderscheiden vertaalt zich door hun onafhankelijkheid en openheid naar alle argumenten die in het communautaire debat naar voren worden gebracht. U zult dus nooit weten hoe zijzelf de zaak zien, was het dan niet om zich met kracht te onderscheiden van om het even welke radicale of nationalistische beweging.

Hun doel om ieder met een Belgische vlag te zien om zo voor zijn band met het vaderland op te komen is het gevolg van de eenvoudige vaststelling dat zijzelf niet over een Belgische vlag beschikten. Na zich rechts en links te hebben ingelicht, en nadat de pers liet weten dat Belgische vlaggen stiletjes aan begonnen kort te komen, wilden zij een oplossing bieden aan tal van jongeren en landgenoten die rondom en buiten Brussel de wens uitdrukten om een vlag te vinden en aan hun venster te hangen, maar die het tot dan moeilijk hadden om een vlag te vinden, en liefst aan een redelijke prijs.

Guillaume de Cartier is over het ganse land groothandelaar in meubilair en binnenhuisinrichting. Axel Derriks is fotograaf-reiziger en webdesigner. Beiden hebben zich samen ingespannen om een grootschalige distributie van Belgische vlaggen op poten te zetten. Deze vlaggen worden massaal geproduceerd en aan particulieren en groothandelaars geboden maar ook, en vooral, door jeugdbewegingen, verenigingen en families verdeeld. Dit met behulp van een website - www.belgiumflags.be - met de mogelijkheid om online te bestellen en betalen.

Eerst en vooral een burgerlijk initiatief!

Daar de activiteit commercieel niet erg leefbaar is, wil de activiteit van onze twee kameraden eerst en vooral burgerlijk zijn. Dit is de reden waarvoor de vlaggen aan democratische prijzen worden verkocht.

Aangezien de website eerder als een dienst aan particulieren wordt beschouwd, richt Belgiumflags.be zich vooral tot schouts- of andere bewegingen en mecenas die vlaggen wensen uit te delen of aan aankoopprijs te verkopen, tijdens manifestaties of andere evenementen bijvoorbeeld. Onder de verdelers vindt men onder andere bedrijven en organismen die hun personeel graag met een Belgische vlag uitgerust zien.

Tot heden hebben Axel en Guillaume al bijna 10.000 Belgen met een nationale vlag kunnen helpen, en dit over het hele land. Als de meerderheid ervan onbetwistbaar naar Brussel en omgeving gaan, werd niettemin een groot aantal geleverd in Vlaanderen, naar Mechelen en Hasselt bijvoorbeeld, en in Wallonië, te Bergen of nog in de streek van Ath en Geraardsbergen.

Dat is al een kleine overwinning voor de twee vrienden die zich door hun actie eerst en vooral aan al de gemeenschappen van ons land willen richten.

* joking relations (of "La parenté à plaisanterie"):

Nele Descheemaeker en Griet De Geyter filmden in 2002 in Ouagadougou een reportage over ‘la parenté à plaisanterie’, een traditionele manier van onderhandelen. Dit past binnen een vorm van verwantschap waarin humor een belangrijke rol speelt en dit om tussen verschillende volkeren conflicten te vermijden. Concreet volgden ze ‘Le journal de jeudi’, een satirische krant die deze traditie als schrijfstijl hanteert. Omdat deze ‘joking relations’ in Vlaanderen volledig onbekend zijn, deelden ze hun ervaringen met filmvoorstellingen en een tentoonstelling. (November 2002)

Joking relations, of sinankunya, is een sociaal gebeuren dat men in gans West-Afrika tegenkomt en dat toelaat, zelfs verplicht, dat leden van eenzelfde familie (zoals verre neven), of leden van eenzelfde stamgroep onder elkaar, met elkaar spotten of uitschelden, en dit zonder enig gevolg.

Zo kan bijvoorbeeld een lid van de Ndiaye-familie een Diop tegenkomen en hem als dief of pindavreter uitschelden zonder dat iemand hierdoor gechoqueerd wordt, terwijl de twee zich niet eens kennen. Het is immers niet toegestaan zich te verontwaardigen. Deze rituele onbeschoftheid schept heel schilderachtige taferelen, en mensen rivaliseren om leuke en originele scheldwoorden uit te vinden.

De mondelinge traditie vertelt dat deze gewoonte door Soundiata Keita werd ingevoerd tijdens het oprichten van het Keizerrijk van Mali. Het is echter héél mogelijk dat de traditie al vroeger bestond, maar dat ze pas bij deze gelegenheid werd bevestigd.

Véél meer dan een gewoon spel zijn deze relaties waarschijnlijk een manier om spanningen tussen stamgroepen of families af te blazen ...